15/08/2018 23:26
Warsztaty Internetowe
Scrum: do przeczytania (27II2018)!


DZiKS_I: Tabela punktowa
TW & TM
Opis poszczególnych zajęć
Formuła zaliczenia zajęć
Materiały do przeczytania na spotkanie 12 III


POL_I: Tabela punktowa
DZiKS_III: Tabela punktowa
POL_III: Tabela punktowa
Zarządzanie projektami
Opis poszczególnych zajęć
Formuła zaliczenia zajęć
Materiały do przeczytania na spotkanie 12 III


POL_III: Tabela punktowa
Problemy społeczno-gospodarcze krajów BiŚWsch.
Opis ogólny przedmiotu
Bibliografia
Opis poszczególnych zajęć
Formuła zaliczenia

### Artykuły - do pobrania

### INFORMATOR ###



Tabela punktowa
Polecam odwiedzić:
















Jak przygotować pracę naukową?
Na wstępie chciałbym zaznaczyć, iż Państwa wypowiedzi pisemne mogą przyjąć dwie formy:
  • eseju;
  • pracy naukowej.
Z tych dwóch form niewątpliwie esej jest trudniejszym wyzwaniem. Podstawową różnicą jest fakt, iż w tym przypadku powinni Państwo przedstawić swój własny, autorski punkt widzenia na dany problem. Nie muszą powoływać się Państwo na konkretne autorytety naukowe, lecz nie oznacza to, iż taka praca jest łatwiejsza - wprost przeciwnie. Tutaj zdecydowanie większą rolę odgrywa siła argumentacji, figury retoryczne czy też bardzo istotny styl, jakim autor się posługuje.

Dlatego też do formy eseju zachęcam osoby z ugruntowanym już poglądami na jakiś temat oraz dużym bagażem własnych przemyśleń.

Nie oznacza to jednakże, iż praca naukowa nie będzie stanowiła dla Państwa wyzwania. Pragnę Państwa uwagę zwrócić na kilka istotnych szczegółów i dlatego też powstał niniejszy poradnik. Przy jego pisaniu wspierałem się notatkami, przekazanymi mi kilka lat temu przez p. prof. Barbarę Golę a stworzonymi przez nieznanego autora - jeżeli ktokolwiek potrafi go wskazać: z góry dziękuję za informację.

W razie jakichkolwiek pytań, nieporozumień proszę o kontakt.

Uwagi techniczno-formalne:
  • Pracę przygotowujemy czcionką Times New Roman, wielkości 12pkt.
  • Interlinia powinna być ustawiona na 1,5pkt.
  • Tekst główny powinien być wyjustowany (tytuły ważnych akapitów, rozdziałów etc. mogą być wyśrodkowane).
  • Przypisy wstawiamy niejako automatycznie - w formie numerycznej (1, 2, 3 itd.) w sposób ciągły, na dole każdej strony, przy użyciu dostępnego programu i jego funkcji (w przypadku MS Word 2003 - Wstaw ---> Odwołanie ---> Przypis dolny)
Cytowanie w tekście głównym


Jeśli cytat nie przekracza trzech wierszy można cytować przez cudzysłów. Znak przypisu umieszcza się po zamknięciu cudzysłowu, np.:

Rozważając problem, jak ważne w życiu człowieka jest uświadomienie sobie swojego położenia i związków z otaczającymi go ludźmi, jak możliwe jest takie ich rozumienie i rozumienie w ogóle, Winch zauważa, że „aby na nie odpowiedzieć, trzeba pokazać centralną rolę pojęcia rozumienia w działaniach swoistych dla społeczeństw ludzkich"1.


Jeśli cytat jest dłuższy niż trzy wiersze, lub krótszy, ale szczególnie ważny, cytuje się go następująco:

Frege przyznał jednak, że formalistyczny punkt widzenia można rozszerzyć nawet na logikę, a tym samym także na logiczne własności języka:
To prawda, że także reguły wnioskowania i inne prawa logiki można by było wprowadzić w formie arbitralnych ustaleń, nie mówiąc nic o sensie i znaczeniu znaków. Znaki stałyby się wówczas figurami. To, co dla nas jest tylko zewnętrznym wyrazem wnioskowania, odpowiadałoby posunięciu w grze w szachy - byłoby przejściem od jednej konfiguracji do drugiej i nie musiałoby temu odpowiadać przejście od jednej myśli do innej2.
Jeśli cytat umieszczany jest w tekście głównym, to wpisuje się go czcionką o numer mniejszą niż tekst główny, czyli 11pkt. Cytat można również odznaczyć kursywą, ale nie jest to konieczne.

Przypisy


Książki

W przypadku zaczerpnięcia myśli z innego tekstu powinniśmy ten fakt zaznaczyć odwołaniem tj. przypisem. Jeśli na jakiś tekst powołujemy się po raz pierwszy, podajemy pełny adres bibliograficzny np.

J. Fisiak, Wstęp do współczesnych teorii lingwistycznych, Warszawa 1975, s. 43.

Proszę zwrócić uwagę na::
  • pierwszym elementem przypisu jest zawsze podanie autora, w formacie pierwsza litera imienia/imion oraz nazwisko;
  • po przecinku powinien pojawić się tytuł pozycji cytowanej - zaznaczony kursywą!
  • po przecinku podajemy miejsce wydania i rok, by wskazać konkretną pozycję. Proszę pamiętać, iż książka może mieć kilka wydań - autor tekstu zawsze musi powołać się na konkretny wolumin, z którego korzystał;
  • po przecinku podajemy numer strony/stron, z której zaczerpnęliśmy myśl;
  • przypis kończymy stawiając "kropkę"/dot.


Teksty autora w wydaniach "pod redakcją"

Jeśli tekst ukazał się w pracy zbiorowej (np. w tomie konferencyjnym, materiałach z seminarium etc.), wymieniamy autora i tytuł artykułu oraz redaktora i tytuł tomu, np.:

L. Hjelmslev, Prolegomena do teorii języka, w: H. Kurykowska, A. Weinsberg (red.), Językoznawstwo strukturalne, Warszawa 1979, s. 55.

E. Rosch, Principles of Categorization, w: E. Rosch, B. Lloyd (red.), Cognition and Categorization, Hillsdaille 1978, s. 27-48.

Uwagi:
  • kursywą piszemy nie tylko tytuł konkretnego artykułu - także tytuł książki, w której ten artykuł się znajduje;
  • proszę zwrócić baczną uwagę na sposób wykorzystania znaczników w: oraz (red.).


Artykuły w czasopismach i gazetach

Tytuł artykułu piszemy kursywą, natomiast tytuł czasopisma zawsze podajemy w cudzysłowie:

L. Weymouth, Lewą marsz, „Newsweek”, nr 41/2005, s. 53.

M.F. Gawrycki, Strefa Wolnego Handlu Ameryk (FTAA) – koncepcja integracji regionalnej, „Stosunki Międzynarodowe”, nr 1-2/2004, s. 109.


Źródła internetowe

Podajemy jak najwięcej informacji na temat danego źródła oraz oznaczamy dzień, w którym odwiedziliśmy dane źródło. Przykłady:

Art. 22. Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, http://www.unic.un.org.pl/prawa_czlowieka/dok_powszechna_deklaracja.php, dostęp: 15 IX 2013.

J. Żakowski, Skandalik jak na dłoni, http://zakowski.blog.polityka.pl/2014/11/11/skandalik/, dostęp: 12 XI 2014.


Tytuły skrócone

Jeśli książka lub artykuł była już wcześniej cytowana z pełnym opisem bibliograficznym, to następnie można podać tylko autora, tytuł skrócony oraz stronę np.:

Przypis pełny
J. Fisiak, Wstęp do współczesnych teorii lingwistycznych, Warszawa 1975, s. 58.

Przypis skrócony - kolejne odwołanie do tej samej pozycji
J. Fisiak, Wstęp do współczesnych..., s. 58.

Jeśli odnosimy się do pracy, do której w przypisach odnosiliśmy się bezpośrednio wcześniej (np. przypis numer 36 i 37 czy 115 i 116) piszemy:

Gdy nie zmienia się strona, z której zaczerpnęliśmy informacje
Tamże.

Gdy zmienia się strona, z której zaczerpnęliśmy informacje
Tamże, s. 137.

Bibliografia - wykaz literatury cytowanej


Na końcu artykułu naukowego umieszcza się bibliografię, lecz możemy w niej uwzględnić tylko te elementy, do których przypisy znajdują się w tekście. Bibliografię wyróżnia:
  • porządkujemy ją zawsze w porządku alfabetycznym;
  • najpierw podajemy nazwisko a następnie pierwszą literę imienia;
  • nie podajemy konkretnej strony, z której zaczerpnęliśmy informację;
  • w przypadku większej ilości tekstów jednego autora zazwyczaj wymienia się uszeregowane ze względu na rok wydania;
  • w przypadku większej ilości wykorzystanych tekstów możemy uwzględnić podział na książki, artykuły, literaturę źródłową etc.
Przykład:
  1. Gawrycki M.F., Strefa Wolnego Handlu Ameryk (FTAA) – koncepcja integracji regionalnej, „Stosunki Międzynarodowe”, nr 1-2/2004.
  2. Fisiak J., Wstęp do współczesnych teorii lingwistycznych, Warszawa 1975.
  3. Weymouth L., Lewą marsz, „Newsweek”, nr 41/2005.

Profile sieciowe






Follow me on Academia.edu





Praktyki Zawodowe
Procedura

Cele praktyki

Ważne dokumenty

Popularne pytania...

Polecana lektura:
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło